Dziecko w wieku szkolnym i jego potrzeby

PIERWSZOKLASISTA:

Potrzebuje:

Uwagi - codzienna rozmowa na temat tego co wydarzyło się w szkole, miłego, a co sprawiło mu trudności, bez komentarzy i krytyki kogokolwiek.
Cierpliwości - dzieci w domu odreagowują stres szkolny w postaci marudzenia, grymaszenia, kapryszenia, należy przeczekać ten czas.
Pomocy w dostosowaniu się do wymagań szkolnych - należy uczyć dzieci samodzielności w sprawach szkolnych- należy znaleźć sposób na pomoc dziecku w pokonywaniu trudności
Wyrozumiałości - warto pamiętać, że dziecko idzie do szkoły, aby się uczyć, a nie po to, aby od początku być we wszystkim najlepsze.
Odpoczynku - warto zadbać aby dziecko miała dużo snu , ruchu.
Kontaktu z rówieśnikami - dobrze jest zadbać o to, by dzieci miały kontakt z przyjaciółmi nie tylko w szkole, ale i poza nią
Pomocy w nauce rozwiązywania konfliktów - należy pomóc dziecku dostosowywać się do różnych sytuacji społecznych, a tym samym szukania kompromisów, wczuwania się w sytuacje drugiej osoby
Kontaktu z rodzicami - częste rozmowy dzieci z rodzicami- młody człowiek zdaje sobie sprawę, że może w każdej chwili liczyć na pomoc ze strony rodziców.

Szkoła staje się miejscem, gdzie dziecko, a potem młody człowiek będzie spędzał większość swojego dnia. Środowisko szkolne stanie się źródłem pierwszych sukcesów, satysfakcji , a także lęków, frustracji i niepowodzeń czy porażek. Pomóżmy razem dzieciom stać się radosnymi dorosłymi.

Wraz z wiekiem zmieniają się jego potrzeby jak również nastawienie do szkoły. Bardzo często bywa tak, że 11- nasto, 12-nasto, 13- nastolatek zaczynają mieć kłopoty w szkole i staje się do niej nastawiony wrogo, a wcześniej tak nie bywało.

W szkole pojawiają się nowe zasady, takie jak :

Oceny cyfrowe
Więcej przedmiotów
Więcej nauczycieli
Zadawanie dużo prac domowych, które uczniowie nie odrabiają systematycznie w dniu w którym zostały zadane, tylko pozostawiają je często na weekend – pojawia się brak odpoczynku
Przeładowane programy
Stres szkolny
Konflikty z kolegami i koleżankami, nauczycielami
Nadmierne obciążenie nauką
Wyższe niż do tej pory oczekiwania rodziców co do możliwości dziecka

Poniżej zostały przedstawione potrzeby ucznia, w ostatnich latach szkoły podstawowej, których zaspokajanie pomoże mu radzić sobie w szkole.

Dziecko w tym wieku potrzebuje:

Swobody w nawiązywaniu przyjaźni (należy pomóc dziecku pielęgnować przyjaźnie- są one w tym wieku bardzo ważne)
przygotowania do okresu dojrzewania (rodzic powinien przygotować swoje dziecko do tego przełomu)
pomocy w organizowaniu sobie warsztatu nauki (należy pomóc dziecku tak zorganizować sobie warsztat nauki, żeby nie pozostawiać go z nowymi zadaniami, ale nie wyręczać go w wykonywaniu zadań)
szacunku i poszanowania intymności (można stracić przez to zaufanie dziecka i szacunek)

Wykazując się konsekwencją w wychowaniu zapewnimy sobie spokój w wieku gimnazjalnym.

Sytuacja się zmienia gdy dziecko podejmuje naukę w Gimnazjum. Młody człowiek nie jest już dzieckiem, ale też nie jest jeszcze dorosłym. W tym wieku młody człowiek za wszelką cenę chce, aby dorośli zauważyli, że jest duży i niezależny. Bardzo często na tym punkcie dochodzi do sprzeczek, prawie o wszystko (o porę chodzenia spać, rozmowy telefoniczne, malowanie paznokci, niegrzeczne odzywanie się). Pojawiają się również problemy szkolne, które często są spowodowane konfliktami miedzy nastolatkami, a nauczycielem. Chodzi głównie o stawianie ocen, wymagania programowe itp. Aby mu pomóc przetrwać trudny dla niego okres dojrzewania i dorastania , którego skutki mają również wpływ trudności w szkole, należy:

Pomóc w przemianie fizycznej i psychicznej(wiek dorastania jest trudny, wobec tego dziecko potrzebuje mądrego wsparcia dorosłego)
Jasnych reguł ( ważne jest aby w domu panował porządek i równowaga w tym co wolno, a czego nie wolno)
Akceptacji, zwłaszcza przez rodzica przeciwnej płci (- dziewczynki przez ojca, chłopcy przez matkę – uświadomienie seksualne dziecka)
Swobody –( nastolatek potrzebuje dużo czasu na kontakty towarzyskie, jednak należy jasno zaznaczyć granice, co można, a na co jeszcze za wcześnie)
Otwartej postawy wobec jego wyborów ( uszanować decyzje dziecka , ale uczyć odpowiedzialności za te decyzje)

Dlatego szanowny Rodzicu, aby nauczyć dzieci prawidłowego i samodzielnego radzenia sobie w trudnych sytuacjach i stawania się optymistą:

Dużo rozmawiaj ze swoim dzieckiem ( bądź przy nim- zwłaszcza jeżeli tego potrzebuje)
Nie posuwaj się do agresji fizycznej i słownej( agresja rodzi agresję)
Nie krytykuj przy dzieciach nikogo( rodziny, nauczycieli, sąsiadów)
Nie rób „cichych dni”
Nie zmuszaj do opowiadania się dziecka po czyjejkolwiek stronie
Staraj się wyrażać słowami co czujesz, bądź asertywny nie agresywny
Panuj nad złością
Nie poruszaj pewnych spraw dorosłych przy dziecku
Używaj słów, które odnoszą się do konkretnych zachowań, nie do ogólnej postawy, czy cech charakteru.

Poprzez naukę w szkole dzieci zdobywają nie tylko wiedzę i kompetencje, ale mają możliwość kształtowania postaw, przekonań i systemu wartości.

Hanna Rembak
Dyr. ds. pedagogicznych